گویندگی چیست ؟ فن بیان چیست ؟ گوینده کیست؟ جایگاه این هنر کجاست؟

گویندگی و فن بیان چیست ؟

گویندگی هنر و فنی است که طی آن ، گوینده با شناخت و درک کامل زبان مادری و ادبیات آن ،زبان مکتوب را با استفاده درست از اندام های گفتاری ، با لحن مناسب به منظور ایجاد ارتباط و انتقال مفاهیم با حفظ امانت به زبان ملفوظ تبدیل می کند .
آموختن فن بیان یعنی فراگیری اصول و قواعد بیان درست.

 

گوینده کیست ؟

گوینده کسی است با توانایی ها و ویژگی های مناسب و سالم در اندام های گفتاری ، با ویژگی های تربیتی و خانوادگی ، و با ویژگی های تحصیلی و آموزشی اکتسابی که با توجه به علوم ارتباطی و جامعه شناسی،بتواند پیام ها را با بیانی مناسب به شنونده منتقل کند .

جایگاه این هنر کجاست؟

اغلب گویندگی و فن بیان را مختص قشر خاصی از هنرمندان می دانند و فراگیری آن را فقط نیاز آنان می دانند اما حقیقت این است که همه ی کسانی که از نعمت زبان برخورداند نیاز به آموختن این فن دارد البته هنرمندانی که با صدا سروکار دارند باید این فن را کاملا حرفه ای آموزش ببینند و آن را هنرمندانه به کار ببرند.
بیان درست ، نیاز همه متکلمان زمین است .
و فن بیان نیاز همه ی هنرمندانی است که به نحوی با صدا سر و کار دارند .
از قدرت زبانمان باید برای آینده بهره ببریم.
فن بیان شما را در شغلی که دارید موفق می کند.
ارتباط گفتاری، مهمترین رفتار انسان و تاثیرمتقابل اجتماعی است. اگر خوب بنگریم می‌بینیم که تفاوت حیات انسان بادیگر موجودات زنده و حیوانات در این است که او ارتباط خود را از طریق گفتار و سخن محقق می‌سازد.
«گوش دادن، سخن گفتن، خواندن و نوشتن» از عناصر اصلی ارتباط انسانی به شمار می‌رودو بر اساس نتایج یک تحقیق علمی، گوش دادن 42درصد، سخن گفتن 32 درصد، خواندن و مطالعه 15 درصد و نوشتن یازده درصد این مهارت‌ها را در برمی‌گیرند. آن گونه که نتیجه این پژوهش نشان می‌دهد 74 درصد این مهارت‌ها به گفتن و شنیدن اختصاص می‌یابدو خواندن و نوشتن با وجود بار علمی،تنها 26 درصد را به خوداختصاص داده است.
کلام موهبتی آسمانی است که ازطرف خداوند به انسان عطاشده و همین موهبت سبب برتری آدمی از حیوان است؛ به گونه‌ای که انسان را حیوان ناطق نامیده‌اند.
جنس صدا و تُنالیته و ویژگی آن یک امر غریزی و ژنتیک و خدادادی است اما چگونه سخن گفتن، آشنایی باگویندگی و فن بیان؛ ژنتیک و غریزی نیست بلکه مهارت و توانایی است که در جریان آموزش، تمرین و کسب تجربه حاصل می‌شود.این آموزش بهتر است مانند دیگر علوم از همان دوران نوجوانی و جوانی آغاز شود و در صورت استعداد و بهره‌وری ذاتی و نیز برخورداری از عشق و علاقه در حوزه سخن و فن گفتار و بیان، سخنور و گوینده‌ای توانا تربیت شود.
بررسی تاریخ تمدن بشر این نکته را روشن می‌سازد که بشر از دیرباز با این فنون
آشنا بوده و برای پیشبرد مقاصد خود و اقناع دیگران از این موهبت ویژه استفاده می‌کرده،اما به درستی معلوم نیست اولین بار چه کسی قواعد آن را تنظیم و به عنوان یک فن و هنر در میان مردم رایج کرده است. آنچه که بدان مقاصد خود را بیان کنند، علم کلام  است، گویندگی فن و هنر والای اقناع و ترغیب است، یعنی چیزی که به وسیله آن غرضِ سخنور حاصل می‌شود، شنونده، سخنِ گوینده و صاحب سخن را می‌پذیرد و باور می‌کند و بر منظور او برانگیخته می‌شود.
شاید کسانی که از لحاظ حرفه‌ای و شغلی، سروکار چندانی بافن بیان و گویندگی ندارند بر این باور باشند که این هنر به چه کارشان می‌آید و آیا در سیر زندگی وحرکت روبه جلو برای کاروحرفه آنها می‌تواند موثر و مفید باشد یا نه؟
تجربه نشان داده که درهر حرفه و پیشه‌ای اگر هنر درست سخن گفتن و فن بیان مناسب و زیبا را بدانیم، می‌توانیم از آن در جهت بهبود کیفیت کار خود بهره گیریم.
به دور و اطراف خود نگاهی بیاندازیم؛ می‌بینیم که اگر یک کاسب و فروشنده، کارمند و یا مدیر شرکت، راننده تاکسی، معلم و استاد دانشگاه و به طور کلی همه صاحبان مشاغل،آیین گویندگی ، فن بیان و چگونه حرف زدن را حتی در سطح اولیه آن بدانند و بیاموزند، تا چه اندازه در کار و حرفه آنها و جذب مشتری و کسب سود بیشتر برایشان موثر و کارساز واقع می‌شود و بی جهت نیست که در دنیای امروز که عصر ارتباطات نامیده شده آیین گویندگی  و فن بیان از اصول اولیه و محوری زندگی امروز است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *